Door Chantal Inen
Samen met Marcel Blöte (CEO van Grant Thornton) zit ik een mooie glazen kamer met uitzicht over Rotterdam. Ik ben benieuwd naar zijn persoonlijke motivatie om impact te maken. Wat drijft hem binnen zijn werkzaamheden? Daarnaast leer ik graag van diverse visies op deze tijd. Welke vragen hebben we onszelf te stellen?
Hoe kan de jongere generatie binnen een organisatie verschil maken als het gaat over impact maken?
Marcel: “Ik breng graag zaken naar een hoger plan. Als ik voor een groep mensen spreek, zeg ik ook vaak ‘al is er maar één iemand die blijer naar huis gaat, dan is mijn dag al goed’. Daarbij ben ik continu op zoek hoe je een organisatie verder kunt brengen. Hoe we de impact van de organisatie groter of mooier kunnen maken.
Dat impact maken begint bij jezelf. Als je je ’s ochtends staat te scheren of je opmaakt, dan kan je jezelf de vraag stellen ‘Hoe ga ik straks naar mijn werk toe? Hoe ga ik binnenstappen? Waar ga ik voor?
We hebben het vaak over leiderschap maar iedereen leidt zichzelf. We bepalen allemaal zelf hoe we ergens binnenkomen. Dat maakt zoveel uit. Kijk bijvoorbeeld naar de receptionisten. Dat is een hele belangrijke functie. Als je ergens binnenkomt en er zit een brok chagrijn of iemand zit vrolijk op z’n plek, dat heeft veel effect. Dus ook young professionals raad ik aan om te kijken hoe je anderen benadert. Ook als je er een dag de pest in hebt. Ook dan begint het met bewustzijn van jouw verantwoordelijkheid als je met een ander spreekt. Ook daarin kan je impact maken.
Bij de salarisadministratie kunnen mensen glunderend vertellen hoeveel duizenden salaris-slips ze per maand verwerken. Als ik dan vraag ‘Wat gebeurt er als er eentje fout is?’, volgt de respons; ‘Nou dan zijn ze boos’. En dat is precies wat ik bedoel, want binnen elke functie kan je positieve impact maken. Door zorgvuldig je werk te doen, of door verantwoordelijkheid te nemen in je contact met de klant op een positieve manier.”
Dus je kan alleen al impact maken door de manier waarop je je werk doet.
Marcel: “Ja. Zorg dat alles in orde is. Dat mensen tevreden zijn.”
En als je het hebt over bewustzijn, wat is dat voor jou?
Marcel: “Daarmee bedoel ik de onderliggende stroom waarom je de dingen doet die je doet. Dat heeft bij iedereen een aparte historie. In mijn geval word ik er blij van om zaken toe te voegen voor mensen. Dat komt jou denk ik ook wel bekend voor, gezien je keuzes binnen de Punchy Pack en de Partnership Academy.”
Klopt. Nu heb jij een hele verantwoordelijkheid. Hoe leid jij jezelf daarin? Waar focus je op?
Marcel: “Soms kijk ik ’s ochtends in de spiegel en denk; ‘jeetje, je bent de CEO. Wat ga je nou zeggen vandaag, hoe ga je reageren op een situatie?’. Wat dat betreft is het soms een eenzame positie. In het moment weet ik wat te zeggen, maar dan is vervolgens de vraag, met welke intentie geef ik mijn antwoord? Ook dat is iets waar je bewust mee om te gaan hebt. En soms gaat dat mis. Dan moet je ook ergens op terug durven komen.
Met bewustzijn bedoel ik trouwens ook, dat het goed is om bewust te zijn waar je energie haalt. Vind je dat in het werk met andere mensen of in een boek, een televisieprogramma of een mooie zin die iemand tegen je zegt? Of zoals bij de Partnership Academy met die finale theatershow en presentaties. Daar krijg je als publiek energie van en dat inspireert mij dan ook weer.”
En wat levert die inspiratie jou vervolgens op?
Marcel: “Het geeft een blij gevoel. Dat is één. Daarnaast maakt het je bewuster van de taak die je hebt. Of van wat je eigenlijk wilt doen. Het zet je aan denken om meer bij jezelf te komen. Je kan wel boeken lezen en veel opleidingen doen, maar de motivatie daarvoor haal je toch altijd uit jezelf.”
Is daar lef voor nodig, om te gaan staan voor wat je werkelijk wilt doen?
Marcel: “Ik voel dat niet zo maar als je er van buitenaf naar kijkt, ja natuurlijk. Je steekt je nek uit als je ergens voor gaat staan dus het kan ook misgaan. Maar eigenlijk gaat het altijd goed als je het echt vanuit jezelf doet. Dan vindt het z’n weg wel, als de motivatie echt en zuiver is.”
Wat bedoel je met ‘echt’?’
Marcel: “Daarmee bedoel ik dat het er om gaat over of je connected bent. Dingen werken niet optimaal als je niet congruent te werk gaat.En bij die young professionals die bij jullie Partnership Verkiezing op het podium hun cases theatraal presenteren, daar zie ik meteen dat dat klopt. Dat is geen spelletje wat ze doen.”
Deze uitleg van Marcel zie ik bijna als een oproep. Juist in deze tijd; ‘Wat is nou waar, wat is niet waar? Wat is goed? Waar baseer jij je keuzes op?’. Wetend dat het je veel brengt als je je vermogens inzet voor een groter geheel.
Welke vraag zou ons helpen om in deze tijd anders te handelen?
Marcel: “Ik denk de vraag ‘Wat is in the end het belangrijkste voor je?’ In mijn geval is dat waarde toevoegen, anderen helpen bij het zetten van de volgende stap.”
En waarom heb je ervoor gekozen om dat binnen dit vakgebied te doen?
Marcel: “Ik wilde dokter worden. Na de loting heb ik echter gekozen voor accountancy. En al doende kom ik er steeds meer achter dat je met elk vak bij de essentie komt. Je kan op meer manieren waarde toevoegen. Of je nou schildert of schoonmaakt, overal kan je elke dag iets moois toevoegen aan de wereld.”
Nu noemde je de jonge generatie en de ideeën die vanuit hen komen…
Marcel: “Nou, wij zitten met drie witte mannen boven de vijftig in het bestuur. Ik durf het amper te zeggen. Alledrie in dezelfde tijd opgegroeid. We kijken vanuit hetzelfde perspectief naar problematiek. Dan wil je soms graag weten, ‘Hoe kijken jullie hier tegenaan met je jonge breinen?’.
Een simpel voorbeeld. Welke lease auto geef je beginnende werknemers? Wij zaten daar met zo’n lijstje vanuit ons perspectief te kijken. Gelukkig daagde het besef dat we degenen wilden horen die er in moeten rijden. We hebben het toen uit handen gegeven. Die jonge gasten hebben bedrijven uitgenodigd, mochten rondjes rijden en hebben allemaal wat uitgekozen. Precies de auto waarvan wij dachten, ‘wie kiest dat nou’? En dit is natuurlijk een heel simpel voorbeeld. Maar het geeft wel aan hoe je als niet divers bestuur kan regelen dat je de dingen wel goed blijft zien.”
Door in gesprek te gaan?
Marcel: “Ja, ook met mensen die compleet anders denken. Soms loopt iemand bijvoorbeeld stevig te klagen. Dan nodig ik die persoon uit. Want ja, klagen is oké maar hoe zou jij het dan oplossen? Want er zijn heel veel mensen op de tribune die maar roepen.”
Herkenbaar. Daar komt die eenzaamheid dan weer om de hoek, waar je het over had. Nu heb jij een veel grotere verantwoordelijkheid dan ik.
Marcel: “Dat zeg je vaker.”
Nou, jij heb veel meer mensen waar je aan moet verantwoorden.
Marcel: “Ja, maar als ik wegga, staat er morgen een nieuwe en jij moet het helemaal zelf doen als ondernemer. Dat vraagt enorm veel. Ik ben hier maar gewoon neergezet op basis van een historie. En hier hoop ik kloppende dingen neer te kunnen zetten om het geheel verder te brengen. Maar jij hebt een immense inner drive nodig elke dag en draagt het geheel. Dat is knap.”
Nu je dit zegt herinner ik me de uitspraak ooit dat we vaak voor lief nemen wat we al goed doen.
Marcel: “Ja en dat heeft iedereen wel een beetje denk ik. Dat je vanuit jezelf niet altijd ziet wat je allemaal kan.”
En dat is precies wat jij dus graag doet, mensen vooruit te helpen vanuit hun unieke talenten.
Marcel: “Ja. Ik zou heel graag willen dat iedereen zich hier gezien, gehoord en gewaardeerd voelt. Voorheen werd altijd ingezet op ‘Waar ben je minder goed in? Dan kreeg je een training, want je moet door de template passen om naar de volgende fase te gaan. Terwijl ik denk, ‘joh, laat dat los’. Natuurlijk moet je zorgen dat je overal op niveau komt maar laten we vooral kijken naar waar je blij van wordt en gedreven in bent en van daaruit verder leren.”